چگونه می توانم بررسی کنم که چه نوع کابلی دارم؟

بررسی انواع کابل نیاز به ترکیبی از بازرسی بصری، تفسیر برچسب، تست تجهیزات و مشاوره حرفه ای دارد. بسته به نوع کابل (به عنوان مثال، کابل شبکه فیبر نوری، کابل کواکسیال و غیره)، روش کمی متفاوت است. در اینجا مراحل دقیق آمده است:

1. مشاهده بصری

نوع کابل را می توان به طور آزمایشی با مشاهده ویژگی های فیزیکی کابل، مانند رنگ ژاکت، ساختار و کانکتور تعیین کرد.

رنگ ژاکت:

کابل فیبر نوری:

مدل یک نفره داخلی: پالتو زرد.

مولتی مد داخلی: کت نارنجی.

کابل فیبر نوری فضای باز: بیشتر مشکی است که با برچسب قابل تشخیص است.

تورها (دوقلوها):

دسته 5e: مشترک در رنگ های آبی و خاکستری.

رده 6 (کلاس 6): رایج در سبز و زرد.

کلاس 7 (کلاس 7): سیاه یا خاکستری با پوست بیرونی ضخیم تر.

کابل کواکسیال:

کابل سیگنال تلویزیون: پوسته سیاه، هسته مسی، محافظ فلزی.

کابل RF: ژاکت می تواند سفید یا خاکستری با کانکتورهای F{0}}یا BNC باشد. ویژگی های سازه ای:

کابل فیبر نوری:

لوله مرکزی: یک پوسته نازک تر با یک لوله مرکزی واحد در داخل.

پیچ خورده: غلاف بیرونی ضخیم که در آن لوله های شل زیادی به هم پیچیده شده است.

چسبیده: غلاف بیرونی دارای یک دنده شیاردار مارپیچی است.

کابل شبکه:

جفت پیچ خورده بدون محافظ (UTP): بدون سپر فلزی، غلاف بیرونی صاف.

جفت پیچ خورده محافظ (STP): یک فویل فلزی یا سپر بافته شده در داخل یک غلاف بیرونی.

کابل کواکسیال:

یک هسته مسی تک با لایه عایق، سپر فلزی و پوشش بیرونی.

نوع رابط:

کابل فیبر نوری:

SC: کانکتور مربعی، که معمولاً در فیبر نوری یک حالت- استفاده می‌شود.

LC: یک رابط مربع کوچک که معمولاً در فیبر چند حالته استفاده می شود.

کانکتور دایره ای با کانکتور که اغلب در تجهیزات قدیمی استفاده می شود.

کابل شبکه:

RJ45: یک کانکتور 8 پین برای اتصالات اترنت.

کابل کواکسیال:

کانکتور نوع F: برای سیگنال های تلویزیونی یا تجهیزات فرکانس رادیویی استفاده می شود.

BNC: برای نظارت یا انتقال سیگنال فرکانس رادیویی استفاده می شود.

2. تفسیر برچسب

اطلاعاتی مانند مدل و مشخصات معمولاً برای شناسایی فوری روی روکش کابل یا برچسب ها چاپ می شود.

کابل فیبر نوری:

مثال:

GYXTW{3}}4B1: کابل فیبر نوری تک حالته 4 هسته ای (فیبر G.652B).

GYTS-8A1a: کابل فیبر نوری چند حالته 8 هسته ای (فیبر 50/125).

محل برچسب: روی ژاکت یا برچسب. ممکن است شامل اطلاعاتی مانند سازنده و تاریخ ساخت باشد.

کابل های شبکه:

مثال:

5e UTP: ریسمان بدون محافظ رده 5e.

STP: وینچ دوقلو محافظ تیپ 6.

موقعیت برچسب: در فواصل زمانی روی ژاکت تکرار کنید.

کابل کواکسیال:

مثال:

RG6: کابل سیگنال تلویزیون معمولی، امپدانس 75Ω.

RG58: کابل RF معمولی، امپدانس 50Ω.

محل برچسب: روی ژاکت یا برچسب. روش های تست تجهیزات

از یک ابزار حرفه ای مانند OTDR یا تستر شبکه برای تایید بیشتر نوع کابل و عملکرد استفاده کنید.

کابل فیبر نوری:

ابزار: بازتاب سنج دامنه زمان نوری (OTDR).

چه چیزی را تست کنیم:

Single-mode/Multimode: با منحنی آزمایشی متمایز می شود (منحنی یک حالته، منحنی چند حالته موجی-).

ضریب تضعیف: ارزیابی عملکرد انتقال فیبر.

اندازه گیری طول: طول واقعی کابل را تایید کنید.

کابل شبکه:

ابزارها: تسترهای شبکه (به عنوان مثال Fluke DTX-1800).

چه چیزی را تست کنیم:

طول پیوند: طول واقعی سیم را اندازه گیری کنید.

تضعیف: ارزیابی کیفیت انتقال سیگنال.

Near{0}}End Crosstalk (NEXT): تشخیص تداخل بین جفت‌های مجاور.

کابل کواکسیال:

ابزار: مولتی متر یا تستر RF.

چه چیزی را تست کنیم:

امپدانس: اندازه گیری امپدانس کابل (به عنوان مثال، 75Ω یا 50 امگا).

تضعیف: تلفات انتقال سیگنال تخمینی.

4. روش مشاوره حرفه ای

اگر با روش فوق نمی توان نوع کابل را تعیین کرد، لطفاً با تامین کننده یا سازمان حرفه ای خود تماس بگیرید.

استعلام تامین کننده:

علامت گذاری یا عکس کابل را ارائه دهید و مدل های خاص و کاربردهای مورد نظر را بخواهید.

اطمینان حاصل کنید که کابل با استانداردهای خاص (مانند IEC، TIA/EIA) مطابقت دارد.

تست حرفه ای:

برای تجزیه و تحلیل مواد و آزمایش عملکرد، یک آزمایشگاه شخص ثالث- استخدام کنید.

مناسب برای برنامه های کاربردی (مانند مراکز داده و دستگاه های پزشکی) با الزامات سختگیرانه عملکرد کابل.