برای تعیین اینکه آیا یک برش فیبر نوری برشهای دقیقی ارائه میکند یا نه،-برای شبکههای نوری با کارایی بالا حیاتی-روی این معیارهای کلیدی تمرکز کنید، که برای حرفهایهایی که به دنبال نتایج قابل اعتماد اتصال فیبر نوری هستند ضروری است:
ابتدا صفحه انتهایی فیبر را بررسی کنید. یک برش دقیق، یک آینه-سطحی صاف و کاملاً صاف و بدون ترک-ریز، برادهها یا سوراخها ایجاد میکند. حتی نقصهای کوچک (که در زیر میکروسکوپ بازرسی فیبر قابل مشاهده است) میتواند باعث از دست دادن 10% نور یا انعکاس سیگنال در اتصال و عملکرد شبکه شود. هر گونه بی نظمی در اینجا نشان دهنده دقت ضعیف برش است
بعد، سازگاری طول را بررسی کنید. برای اتصال فیوژن، بخش های فیبر برش باید یکنواختی طول را در 0.1 میلی متر حفظ کنند. انحرافات فراتر از این آستانه منجر به ناهماهنگی هسته در طول اتصال، تضعیف یکپارچگی اتصال و افزایش از دست دادن درج می شود. از یک کولیس دقیق برای اندازهگیری برشهای چندگانه استفاده کنید{4}}هماهنگی برای نصبهای مطمئن کلیدی است.
انحراف زاویه را به شدت ارزیابی کنید. زاویه برش ایده آل برای فیبرهای تک حالته و چند حالته کمتر یا مساوی 0.5 درجه است. زوایای بیش از این باعث انعکاس بیش از حد پشت (بیش از 50 دسی بل) می شود و در انتقال سیگنال اختلال ایجاد می کند. ابزارهای تخصصی اندازهگیری زاویه، مانند تداخلسنجهای فیبری، میتوانند حتی انحرافات 0.1 درجه را تشخیص دهند، و مشکلات کالیبراسیون برش را زودتر مشخص کنند.
اتصال پست{0}از دست رفتن اتصال را آزمایش کنید. یک فیبر خوب{2}}به طور معمول از دست دادن اتصال کمتر یا مساوی 0.1dB حاصل میشود. تلفات بیش از 0.3 دسی بل معمولاً به خطاهای پایین{6} کیفیت صورت یا زاویه بازمیگردد، سیگنالهایی که کاتر نیاز به تعمیر و نگهداری یا تعویض تیغه دارد-برای حفظ کارایی شبکه بسیار مهم است.
در نهایت، پایداری دسته را ارزیابی کنید. برای پروژههای بزرگ-مقیاس، برشهای متعدد از یک نوع فیبر (مثلاً OS2 یا OM4) باید کیفیت و طول صورت ثابت-را نشان دهند. تغییرات در اینجا به این معنی است که کاتر برای تولید انبوه قابل اعتماد نیست و به تاخیر انداختن پروژه و افزایش هزینه های دوباره کاری را به خطر می اندازد.
